*مي گويند
مرا آفريدند
از استخوان دنده چپ مردي
به نام آدم
حوايم ناميدند
يعني زندگي
تا در کنار آدم
يعني انسان
همراه و هم صدا
باشم
* مي گويند
ميوه سيب را من خوردم
شايد هم گندم را
و مرا به نزول انسان از بهشت
محکوم مي نمايند بعد از خوردن گندم
و يا شايد سيب
چشمان شان باز گرديد
مرا ديدند
مرا در برگ ها پيچيدند
مرا پيچيدند در برگ ها
تا شايد
راه نجاتي را از معصيتم
پيدا کنند
* نسل انسان زاده منست
من
حوا
فريب خورد? شيطان
و مي گويند
که درد و زجر انسان هم
زاده منست
زاده حوا
که آنان را از عرش عالي به دهر خاکي فرو افکند
* شايد گناه من باشد
شايد هم از فرشته اي از نسل آتش
که صداقت و سادگي مرا
به بازي گرفت و فريبم داد
مثل همه که فريبم مي دهند
اقرار مي کنم
دلي پاک
معصوميتي از تبار فرشتگان
و باوري ساده تر و صاف تر از آب هاي شفاف جوشنده يک چشمه دارم
* با گذشت قرن ها
باز هم آمدم
ابراهيم زاد? من بود
و اسماعيل پرورد? من
گاهي در وجود زني از تبار فرعونيان که موسي را در دامنش پروريد
گاهي مريم عمران، مادر بکر پيامبري که مسيح اش ناميدند
و گاه خديجه، در رکاب مردي که محمد اش خواندند
* فاطمه من بودم
زليخاي عزيز مصر و دلباخته يوسف هم
من بودم
زن لوط و زن ابولهب و زن نوح
ملکه سبا
من بودم و
فاطمه زهرا هم من
* گاه بهشت را زير پايم نهادند و
گاه ناقص العقل و نيمي از مرد خطابم نمودند
گاه سنگبارانم نمودند و
گاه به نامم سوگند ياد کرده و در کنار تنديس مقدسم
اشک ريختند
گاه زندانيم کردند و
گاه با آزادي حضورم جنگيدند و
گاه قرباني غرورم نمودند و
گاه بازيچه خواهشهايم کردند
* اما حقيقت بودنم را
و نقش عميق کنده کاري شده هستي ام را
بر برگ برگ روزگار
هرگز
منکر نخواهند شد
* من
مادر نسل انسان ام
من
حوايم، زليخايم، فاطمه ام، خديجه ام
مريمم
من
درست همانند رنگين کمان
رنگ هايي دارم روشن و تيره
و حوا مثل توست اي آدم
اختلاطي از خوب و بد
و خلقتي از خلاقي که مرا
درست همزمان با تو آفريد
*
بياموز
که من
نه از پهلوي چپ ات
بلکه
استوار، رسا و همطراز
با تو
زاده شدم
بياموز که من
مادر اين دهرم و تو
مثل ديگران
زاده من!